สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com
Cart รายการสินค้า (0)

ภาษาญี่ปุ่น ภาษาญี่ปุ่นในชีวิตประจำวัน

ภาษาญี่ปุ่น (日本語, เกี่ยวกับเสียงนี้ นิฮงโงะ (วิธีใช้·ข้อมูล) ) เป็นภาษาทางการของประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันมีผู้ใช้ทั่วโลกราว 130 ล้านคน นอกจากนี้ภาษาญี่ปุ่นยังถูกใช้ในหมู่ชาวญี่ปุ่นที่ย้ายไปอยู่นอกประเทศ

ตัวอักษร
มี 4 ลักษณะ คือ ฮิรางานะ คะตะคะนะ คันจิ และ โรมันจิ เราจำแนกตัวอักษรญี่ปุ่นออกเป็นสองจำพวก คือ กลุ่มตัวอักษรที่ใช้แทนเสียง ซี่งได้แก่ ฮิระงะนะและคะตะคะนะ กับกลุ่มตัวอักษรที่แสดงความหมายที่เรียกว่า คันจิ โดยใช้ร่วมกับตัวเลขอารบิก และตัวอักษรโรมัน ซึ่งจะมีความหลากหลายมากกว่าภาษาที่ใช้ในประเทศใกล้เคียง เช่น ภาษาจีนซึ่งใช้ตัวอักษรจีนเป็นหลัก ส่วนภาษาเกาหลีก็จะใช้อักษรฮันกึลเป็นหลัก

คำศัพท์
わたし     watashi           ฉัน
あなた     anata              คุณ
タイ人     taijin                คนไทย
日本人     Nihonjin          คนญี่ปุ่น
中国人     Chūgokujin      คนจีน
はい     hai                     ใช่
いいえ     iie                   ไม่ใช่

ごはん     gohan              ข้าว
本     hon                       หนังสือ
食べます     tabemasu     กิน
読みます     yomimasu     อ่าน
かれ     kare                   เขา (ผู้ชาย)

きょう テレビを 見ます。         Kyō terebi o mimasu                           วันนี้จะดูโทรทัศน์
きのう テレビを 見ました。     Kinō terebi o mimashita                       เมื่อวานดูโทรทัศน์
きょう テレビを 見ません。     Kyō terebi o mimasen                          วันนี้จะไม่ดูโทรทัศน์
きのう テレビを 見ませんでした。 Kinō terebi o mimasendeshita         เมื่อวานไม่ได้ดูโทรทัศน์

kore  อันนี้     sore อันนั้น     are อันโน้น     dore อันไหน?
kono นี้         sono นั้น         ano โน้น        dono ไหน?
konna   เหมือนอย่างนี้     sonna เหมือนอย่างนั้น     anna เหมือนอย่างโน้น     donnaอย่างไร? เหมือนอย่างไหน
koko ที่นี่     soko ที่นั่น     asoko *ที่โน่น     doko ที่ไหน?
kochira ทางนี้     sochira  ทางนั้น     achira ทางโน้น     dochira ทางไหน?
kō แบบนี้     sō แบบนั้น     ā  *แบบโน้น     dō แบบไหน?

คำทักทาย
สวัสดีตอนเช้า Ohayou gozaimasu โอะฮาโย โกไซอิมัส
 สวัสดีตอนบ่าย Konnichiwa คอนนิจิวะ
 สวัสดีตอนกลางคืน Konbanwa คอนบังวะ
 ราตรีสวัสดิ์ Oyasuminasai โอะยะซุมินะไซ

 ขอบคุณมาก  Arigatou gozaimasu อะริกะโตะ โกะไซอิมัส
 ไม่เป็นไร Douitashimashite โดอิตะชิมะชิเตะ
 ขอโทษ (รบกวน) Sumimasen/suimasen ซุมิมะเซง/ซุยมะเซง
 ขอโทษ Gomennasai. โกเมงนาไซ
 ยินดีที่ได้รู้จัก Hajimemashite ฮะจิเมะมาชิเตะ
 บาย เจอกันใหม่ Ja, Matane  จา มาตาเนะ
 นอนหลับฝันดี Oyasuminasai  โอะยาสุมินาไซ  

อาหาร
 ข้าว Gohan โกะฮัน
 อาหารกลางวัน Hirugohan ฮิรุโกะฮัน
 อาหารเย็น Bangohan บันโกะฮัน
 น้ำ Misu มิสุ
 ชาฝรั่ง Kocha โคชะ
 นม Gyunyu กีวนีว
 เนื้อไก่ Toriniku โทะรินิกุ
 เนื้อ Niku นิกุ
 ปลา Sakana ซะกะนะ
 ผัก Yasai ยะซะอิ
 ผลไม้ Kudamono คุดะโมะโนะ  

การนับเลข
 1 Ichi อิชิ            6 Roku โระกุ
 2 Ni นิ                7 Shichi ฌิชิ
 3 San ซัน            8 Hachi ฮาชิ
 4 Shi ฌิ              9 Kyu คีว
 5 Go โงะ            10 Ju จู

 อร่อย Oishii“โออิชิ”
 ขอบคุณ Arigato อะริงาโตะ
 ขอโทษ  Sumimasen ซูมิ มาเซ็น
 ใช่   Hai ไฮ

แล้วพบกันใหม่  Mata iemasho มาตะ ไออิมาโช
 เชิญ Dozo โด โสะ
 ขอบพระคุณมาก Domo arigato โด โหมะ อาริงาโตะ
 ยินดีที่ได้รู้จัก Hajimemashite ฮะจิเมะมาชิเตะ
 ไม่เป็นไร Douitashimashite โดอิตะชิมะชิเตะ
 ร้อนจังนะ Atsuidesune อะซึ่ย เดสเนะ
 หนาวจังนะ Samuidesune ซะมุ่ย เดสเนะ
 อากาศดีจัง Iitenkidesune อี้เตงกิเดสเนะ
 ห้องน้ำ Otearai  โอเตไร
 ภัตตาคาร Resutoran เรสสึเตรอง
 น้ำแข็ง Kori โคริ
 อร่อย Oishii โออิชิ
 โรงแรม Hoteru โฮเทรุ
 รถแท็กซี่ Takushi ทาคุชี
 โทรศัพท์ Denwa เด็งวา
 โรงพยาบาล Byooin เบียวอิน
 เป็นไข้/ตัวร้อน Netsu นัทสึ
 ช็อบปิ้ง (Shopping)
 ราคาเท่าไร   Ikura อิคุระ (เดสกา)  
 เงินทอน Osueri โอสุริ   
 เงินสด Okane โอกาเนะ
 ที่สนามบิน (At the airport)
 หนังสือเดินทาง Passport  พาสปอร์ต
 กระเป๋าเดินทาง Nimothu นิมอทสุ   
 ตั๋วเครื่องบิน Hikoki No Kippu ฮิโคคิ โนะ คิปปุ

もう.こいびとがいましたか。โม่.โคะอิบิโตะก๊ะอิมะชิตะก๊ะ -มีแฟนแร้วหรือยัง

あなたは、とでも かわいいですね。อะนะตะวะ.โทเดะโม่ะ คาวาอี้เดสก๊ะ -คุนน่ารักมากๆเลย

あくびしちやってかわいいな。อะคุบิชิจิยัดเตะคาวาอี้นะ-หาวซะงั้น น่ารักซะไม่มี

もう.じがじさんだね。โม่.จิก๊ะจิซังดะเนะ-ไม่ค่อยจะชมตัวเองเลยนะ

ただよりたかいものはない。ทาดะยงริทาคาอิโมโนะวะนัย-ของฟรีไม่มีในโลก

ภาษาญี่ปุ่นมีการใช้ไวยากรณ์พิเศษเพื่อแสดงถึงความสุภาพและความเป็นทางการ ซึ่งแตกต่างจากภาษาตะวันตก

สังคมญี่ปุ่นมีความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในหลายระดับ กล่าวคือ คนหนึ่งมีสถานะสูงกว่าอีกคนหนึ่ง ซึ่งมีปัจจัยที่มากำหนด อาทิ หน้าที่การงาน อายุ ประสบการณ์ และสถานะทางจิตใจ (ผู้คนจะเรียกร้องให้สุภาพต่อกัน) ผู้ที่มีวุฒิน้อยกว่าจะใช้ภาษาที่สุภาพ ขณะที่ผู้ที่มีวุฒิอาจใช้ภาษาที่เรียบง่าย ผู้ที่ไม่รู้จักกันมาก่อนจะใช้ภาษาสุภาพต่อกัน เด็กเล็กมักไม่ใช้ภาษาสุภาพจนกว่าจะเป็นวัยรุ่น เมื่อโตขึ้น พวกเขาจะพูดภาษาที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

เทเนโงะ (丁寧語) (ภาษาสุภาพ) มักจะเป็นการผันคำเป็นส่วนใหญ่ ส่วนซงเคโงะ (尊敬語) (ภาษายกย่อง) และ เค็นโจโงะ (謙譲語) (ภาษาถ่อมตัว) จะใช้รูปคำกริยาพิเศษที่แสดงถึงการยกย่องและการถ่อมตัว เช่น อิคุ ที่แปลว่า "ไป" จะเปลี่ยนเป็น อิคิมะซุ เมื่ออยู่ในรูปสุภาพ เปลี่ยนเป็น อิรัสชะรุ เมื่ออยู่ในรูปยกย่อง และเปลี่ยนเป็น มะอิรุ เมื่ออยู่ในรูปถ่อมตัว

ภาษาถ่อมตัวจะใช้ในการพูดเกี่ยวกับตัวเอง หรือกลุ่มของตัวเอง (บริษัท, ครอบครัว) ขณะที่ภาษายกย่องจะใช้เมื่อกล่าวถึงผู้สนทนาหรือกลุ่มอื่น เช่น คำว่า -ซัง ที่ใช้ต่อท้ายชื่อ (แปลว่า คุณ-) ถือเป็นภาษายกย่องอย่างหนึ่ง จะไม่ใช้เรียกตนเองหรือเรียกคนที่อยู่ในกลุ่มของตนให้ผู้อื่นฟังเพราะบริษัทถือเป็นกลุ่มของผู้พูด เมื่อพูดกับผู้ที่อยู่สูงกว่าในบริษัทของตน หรือพูดกับพนักงานในบริษัทของตนเกี่ยวกับผู้ที่อยู่สูงกว่า ชาวญี่ปุ่นจะใช้ภาษายกย่องผู้ที่อยู่สูงกว่าในกลุ่มของตน แต่เมื่อพูดกับพนักงานบริษัทอื่น (คนที่อยู่นอกกลุ่ม) ชาวญี่ปุ่นจะใช้รูปแบบถ่อมตนเมื่ออ้างถึงคนที่สูงกว่าในบริษัทของตน

คำที่ใช้ในภาษาญี่ปุ่นจะเกี่ยวข้องกับบุคคล ภาษาและการกระทำซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละคนขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ (ทั้งในกลุ่มและนอกกลุ่ม) ระหว่างผู้พูดกับผู้ฟัง ด้วยเหตุนี้ ญี่ปุ่นจึงมีการกำหนดคำยกย่องทางสังคมที่เรียกว่า"การยกย่องแบบสัมพัทธ์" ซึ่งแตกต่างจากระบบของเกาหลีซึ่งเป็น"การยกย่องแบบสัมบูรณ์" กล่าวคือ ภาษาเกาหลีจะกำหนดคำที่ใช้คุยกับแต่ละคนๆไป (เช่น พ่อของตน, แม่ของตน, หัวหน้าของตน) โดยไม่ขึ้นกับความสัมพันธ์ระหว่างผู้พูดกับผู้ฟัง ดังนั้น ภาษาสุภาพของเกาหลีจึงฟังดูบุ่มบ่ามเมื่อแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นตามตัวอักษร เช่นในภาษาเกาหลี เราพูดว่า "ท่านประธานบริษัทของพวกเรา... " กับคนที่อยู่นอกกลุ่มได้ตามปกติ แต่ชาวญี่ปุ่นถือว่าการพูดเช่นนี้ไม่สุภาพ

คำนามหลายคำในภาษาญี่ปุ่นอาจทำให้อยู่ในรูปสุภาพได้ ด้วยการเติม โอะ- หรือ โกะ- นำหน้า คำว่า โอะ- มักใช้กับคำที่มาจากภาษาญี่ปุ่น ขณะที่คำว่า โกะ- ใช้กับคำที่รับมาจากภาษาจีน บางครั้ง คำที่เติมนำหน้าก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของคำนั้นอย่างถาวร และกลายเป็นคำศัพท์ที่อยู่ในรูปปกติ เช่นคำว่า โกะฮัง ที่แปลว่าอาหาร การใช้คำเหล่านี้แสดงถึงความเคารพต่อเจ้าของสิ่งของและเคารพต่อสิ่งของ เช่น คำว่า โทะโมะดะชิ ที่แปลว่าเพื่อน จะกลายเป็นคำว่า โอะ-โทะโมะดะชิ เมื่อกล่าวถึงเพื่อนของบุคคลที่สถานะสูงกว่า (แม้แต่แม่ก็มักจะใช้คำนี้เมื่อกล่าวถึงเพื่อนของลูก) ผู้พูดอาจใช้คำว่า โอะ-มิซุ ที่แปลว่าน้ำ แทนคำว่ามิซุเพื่อแสดงความสุภาพก็ได้

ชาวญี่ปุ่นจะใช้ภาษาสุภาพกับผู้ที่ยังไม่สนิทสนมกัน นั่นคือ พวกเขาจะใช้ภาษาสุภาพกับผู้ที่เพิ่งรู้จักกันใหม่ๆ แต่หลังจากสนิทสนมกันมากขึ้นแล้ว พวกเขาจะไม่ใช้ภาษาสุภาพอีกต่อไป ทั้งนี้ไม่ขึ้นกับอายุ สถานะทางสังคม หรือเพศ

การเรียนภาษาญี่ปุ่น

มหาวิทยาลัยจำนวนมากทั่วโลกมีการเรียนการสอนภาษาญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนมัธยมและโรงเรียนประถมบางแห่งที่สอนภาษาญี่ปุ่นด้วย ภาษาญี่ปุ่นได้รับความสนใจตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1800 และเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในช่วงเศรษฐกิจญี่ปุ่นกำลังเฟื่องฟูในทศวรรษ 1980 ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวัฒนธรรมป๊อปปูล่าร์ของญี่ปุ่น (เช่น อะนิเมะ และ วิดีโอเกม) กำลังแพร่หลายไปทั่วโลกตั้งแต่ทศวรรษ 1990 ใน ค.ศ. 2003 มีผู้ศึกษาภาษาญี่ปุ่นอยู่ทั้งหมด 2.3 ล้านคนทั่วโลก แบ่งเป็น ชาวเกาหลีใต้ 900,000 คน ชาวจีน 389,000 ชาวออสเตรเลีย 381,000 คน และชาวอเมริกัน 140,000 คน ในญี่ปุ่นมีชาวต่างชาติที่ศึกษาภาษาญี่ปุ่นทั้งที่มหาวิทยาลัยและที่โรงเรียนสอนภาษาอยู่ทั้งหมด 90,000 คน แบ่งเป็นชาวจีน 77,000 คน และชาวเกาหลีใต้ 15,000 นอกจากนี้ รัฐท้องถิ่นและกลุ่มองค์กรไม่หวังผลกำไรยังสนับสนุนให้มีการเรียนภาษาญี่ปุ่นฟรีสำหรับชาวต่างชาติที่พำนักอาศัยอยู่ รวมถึงชาวบราซิล-ญี่ปุ่น และชาวต่างชาติที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่นด้วย

รัฐบาลญี่ปุ่นสนับสนุนให้มีการสอบวัดระดับทักษะการใช้ภาษาญี่ปุ่นสำหรับชาวต่างชาติ การทดสอบที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือ การสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น (JPLT) และการสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ (JETRO) ที่จัดโดยองค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น



ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อทางการคือประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศหมู่เกาะในภูมิภาคเอเชียตะวันออก มีทะเลโอค็อตสค์ เป็นเส้นแบ่งแดน ตัวอักษรคันจิของชื่อญี่ปุ่นแปลว่าถิ่นกำเนิดของดวงอาทิตย์ จึงทำให้บางครั้งถูกเรียกว่าดินแดนแห่งอาทิตย์อุทัย


าหารญี่ปุ่น หมายถึง อาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่นอาหารญี่ปุ่นนั้นมีชื่อเสียงด้านการเน้นอาหารตามฤดูกาลคุณภาพของวัตถุดิบ และการจัด วาง


10 อันดับสถานที่ท่องเที่ยวประเทศญี่ปุ่นด้วยวัฒนธรรมที่แตกต่างจากบ้านเรา ทำให้ญี่ปุ่นเป็นอีกแหล่งท่องเที่ยวที่หลายคนคิดอยากจะเดินทางไปเยือน


แหล่งช็อปปิ้งญี่ปุ่น
การช็อปปิ้งเป็นความสนุกสนานในการมาเที่ยวญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง  ไม่ว่าจะเป็นเมืองใหญ่เช่นโตเกียวหรือโอซาก้า


สาเก ญี่ปุ่น เป็นคำเรียกของคำว่า "สุรา" ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสามารถหมายถึงเหล้าได้หลายชนิด โดยทั่วไป สาเกจะหมายถึงเหล้าที่ทำมาจากข้าว


ผลไม้ญี่ปุ่นตามฤดูกาลเนื่องจากญี่ปุ่นมีถึง 4 ฤดู จึงทำให้พืชผลต่างๆ มีความหลากหลาย และทุกๆปีดอกไม้และผลไม้ จะออกดอกออกผล ในช่วงฤดูกาลของมัน


มารยาทในการกินและดื่ม
โดยทั่วๆไปแล้ว คนญี่ปุ่นนิมใช้ตะเกียบในการรับประทานอาหาร ซึ่งมักจะพบเห็นกันทั่วไปในประเทศญี่ปุ่น



ของฝากจากญี่ปุ่น
มื่อคุณเดินทางมาเที่ยวประเทศญี่ปุ่น หรือทัวร์ญี่ปุ่นกันแล้ว แน่นอนล่ะ สิ่งที่ไม่ควรพลาดอย่างยิ่งนั่นคือของติดไม้ติดมือ หรือที่เรียกกันว่า"ของฝากจากญี่ปุ่น" นั่นเอง



ภาษาญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยจำนวนมากทั่วโลกมีการเรียนการสอนภาษาญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนมัธยมและโรงเรียนประถมบางแห่งที่สอนภาษาญี่ปุ่นด้วย



แหล่งท่องเที่ยวประเทศญี่ปุ่นมีมากมายหลายแห่งด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นโตเกียว โอซาก้า ปราสาท วัดต่างๆ หรือแม้กระทั่งภูเขาไฟฟูจิ ที่ใครต่อใครก็อยากจะมาเยือน

*ขอบคุณข้อมูลจากวิกีพีเดีย


Tags : ภาษาญี่ปุ่น ภาษาญี่ปุ่นในชีวิตประจำวัน

view